Soms hoor je mensen zeggen: “Ach, dat zijn politieke discussies, dat gaat over structuren.” Maar in Moerbeke voelde dat jarenlang helemaal niet abstract aan. Zeker niet als het over veiligheid ging.
Wie hier woont, weet het nog: de interventietijd lag te hoog. In mensentaal: als er iets gebeurde, duurde het te lang voor er hulp was. Moerbeke werd niet voor niets een “zwarte zone” genoemd. Dat is een etiket dat je niet wil. Niet als bestuurder, maar vooral niet als inwoner.
Een eis tijdens de fusiegesprekken: veiligheid eerst
Toen we de fusiegesprekken met Lokeren opstartten, heb ik één ding heel duidelijk gemaakt: veiligheid in Moerbeke mag er niet op achteruitgaan. Integendeel. Als we een grotere stad vormen, dan moet die schaal ook betekenen dat basisdienstverlening sterker wordt.
Daarom heb ik toen ook expliciet een volwaardige brandweerpost in Moerbeke geëist. Niet “we zien wel”, niet “misschien later”. Gewoon: een lokale post, met mensen die hier paraat staan.
Die post is er gekomen. En ze werkt.
Cijfers die tellen, omdat elke minuut telt
In de eerste helft van 2025, het eerste werkingsjaar, rukte de brandweerpost 35 keer uit. Dat zijn 35 situaties waar snelheid en nabijheid het verschil maken. Het bevestigt wat ik al langer voelde in gesprekken met inwoners: die post is geen luxe. Dat is basisveiligheid.
Wie de cijfers en de bredere context nog eens rustig wil nalezen, kan dat hier:
En nu: op weg naar een definitieve oplossing
De voorbije dagen kwam er opnieuw belangrijk nieuws: burgemeester Filip Anthuenis (Lokaal Liberaal) heeft bevestigd dat men nog deze legislatuur werk wil maken van een definitieve oplossing voor de huisvesting van de brandweerpost.
Vandaag zit de post in een gebouw dat gehuurd wordt. Dat was een logische en snelle stap om de dienstverlening meteen op poten te zetten. Maar iedereen voelt ook: op langere termijn moet je een duurzame thuis hebben. Met voldoende ruimte, de juiste infrastructuur en vooral zekerheid voor de toekomst.
Er liggen verschillende opties op tafel. Zelfs aankoop van de huidige locatie wordt bekeken. Dat vind ik een verstandige benadering: je sluit niks op voorhand uit, maar je zet wel duidelijk het doel: een vaste, toekomstgerichte oplossing.
Belangrijk: dit is geen afbouw, dit is verankering
Ik wil daar heel helder over zijn, want ik hoor het soms in de wandelgangen: “Gaan ze dat daar niet stillekes aan terugschroeven?”
Nee. Dat mag niet gebeuren, en dat zal ook niet gebeuren als het van Lokaal Liberaal afhangt.
De brandweerpost in Moerbeke is er net gekomen omdat het vroeger niet goed genoeg was. We hebben die “zwarte zone” achter ons gelaten. Dan is de volgende logische stap: verankeren.
Een definitieve locatie betekent:
zekerheid voor de werking en de vrijwilligers
betere planning op lange termijn
en vooral: een duidelijke boodschap aan elke Moerbekenaar (en bij uitbreiding de Eksaardenaars) dat veiligheid hier blijvend ernstig genomen wordt
Veiligheid is lokaal, en dat moet je zo houden
Wat mij het meest geruststelt aan de brandweerpost, is niet enkel het gebouw. Het is het principe: er staat hier een lokaal team paraat. Mensen die het terrein kennen. Die snel ter plaatse zijn. Die deel uitmaken van de gemeenschap.
Dat is exact wat we wilden bereiken. En het is ook exact waarom dit dossier voor mij zo belangrijk blijft.
De komende periode wordt cruciaal: de stad en de brandweerzone moeten nu knopen doorhakken en keuzes maken die tientallen jaren meegaan. Ik zal dat dossier blijven opvolgen, met één simpele toetssteen: wordt Moerbeke er veiliger van?
Want uiteindelijk gaat het niet over stenen of contracten. Het gaat over de zekerheid dat als er iets gebeurt, hulp dichtbij is.
En dat is een gerust gevoel dat elke Moerbekenaar verdient.