Op 24 januari 2026 schoten federale immigratie-agenten in Minneapolis de 37-jarige Alex Pretti dood. Pretti, een Amerikaanse burger en ICU-verpleegkundige, was aanwezig bij een protest en is in meerdere video’s te zien met zijn telefoon in de hand, terwijl federale diensten beweerden dat hij gewapend was. Lokale leiders, waaronder gouverneur Tim Walz, stellen dat federale diensten het onderzoek belemmerden; de staat kondigde een eigen onderzoek aan. Dit is het tweede dodelijke incident in enkele weken tijd, na de dood van Renée Good op 7 januari 2026 door een ICE-agent. Deze opeenstapeling van geweld roept fundamentele vragen op over macht, verantwoording en burgerrechten.
Wat we (voorlopig) weten
Alex Pretti werd tijdens een federale handhavingsoperatie neergeschoten. Beeldmateriaal en getuigenverklaringen spreken de federale lezing tegen dat Pretti een vuurwapen richtte; media en lokale autoriteiten melden dat hij een telefoon vasthield en een vrouw probeerde te beschermen. Een rechter gelastte bewaring van bewijsmateriaal en de spanningen liepen hoog op in de stad.
Renée Good (37) kwam om het leven nadat een ICE-agent op 7 januari op haar auto vuurde in Minneapolis, een zaak die sindsdien aan verdere forensische en juridische toetsing wordt onderworpen.
De gouverneur van Minnesota spreekt over “leugens” vanuit federale hoek, kondigde een staats-onderzoek aan en bekritiseerde het blokkeren van de plaats delict door federale diensten.
Voorzichtig met conclusies, streng op principes
Het is terecht om voorzichtig te blijven met finale oordelen zolang onderzoeken lopen. Maar er zijn drie principes die we wél meteen moeten vasthouden:
De wet geldt ook voor de overheid. Federale diensten hebben geen carte blanche. Elk dodelijk gebruik van geweld vereist een onafhankelijk, transparant onderzoek, volledige bewijstoegang voor lokale autoriteiten en publieke verantwoording. Dat is geen vijandigheid tegenover ordehandhaving; dat is ordehandhaving in een rechtsstaat.
Burgerlijke vrijheden zijn geen hinderpaal maar een grens. Filmen van agenten in de publieke ruimte, vreedzaam protest en persvrijheid zijn grondrechten. Wie die grenzen overschrijdt, ook in uniform, moet daarop aanspreekbaar zijn.
Proportionaliteit en de-escalatie. In dichtbevolkte stadswijken, te midden van demonstraties, horen federale operaties te werken met heldere regels voor geweldstoepassing, bodycams, en een commandostructuur die de-escalatie beloont, niet bestraft. Dat dit nu expliciet wordt bepleit door burgerrechtenorganisaties en waarnemers, onderstreept de urgentie.
Het politieke oordeel: slordigheid met de wet ondermijnt veiligheid
Je hoeft geen revolutionair te zijn om te zien dat de aanpak onder president Trump, met agressieve federale razzia’s, betwiste rechtvaardigingen en obstructie van lokale onderzoeken, zowel rechtsstaat als veiligheid schaadt. Veiligheid bouw je op vertrouwen; vertrouwen bouw je op regels, transparantie en controle. Wanneer de overheid zelf over de schreef gaat, vermindert dat de veiligheid voor burgers én hulpverleners op straat.
Waarom dit ons als liberalen raakt
Liberalisme draait om vrije mensen in een sterke rechtsstaat. Je verdedigt burgervrijheden niet omdat je “soft” wil zijn, maar omdat macht altijd tegenmacht nodig heeft, zeker wanneer het om de macht over leven en dood gaat. Vrijheid zonder rechtsstaat is grillig; rechtsstaat zonder vrijheid is leeg. Dat is ook de kern van hoe wij beleid benaderen: individuele rechten, duidelijke regels, efficiënte overheid, geen willekeur.
Slot
Twee mensen zijn dood. Families rouwen. Een stad is woedend én bang. Wie nu relativeert of bagatelliseert, mist de essentie: de overheid staat ónder de wet. Alleen met transparantie, onafhankelijke controle en respect voor vrijheden herstellen we veiligheid én vertrouwen.
—
Naschrift: dit stuk is geschreven op 25 januari 2026 op basis van betrouwbaar beschikbare berichtgeving en officiële reacties. Nieuwe feiten kunnen het beeld aanpassen; dát is juist waarom transparantie en onafhankelijke toetsing onmisbaar zijn.